kaddafi

na zoveel jaar......

TRIPOLI - In Tripoli zijn de mensen massaal de straat opgegaan nadat bekend werd dat de Libische ex-dictator Kaddafi werd gedood bij zijn vlucht uit Sirte.

dat er zo gesold wordt met zijn lichaam......dat vind ik erg. misschien heeft hij het wel over zich afgeroepen, maar toch...

vrolijk en blij

o, ik heb visjes.

2 visjes. ik wilde graag visjes en nu heb ik er 2. vrolijk en blij heten ze.

cayman island

 

wat ter wereld

waar ter wereld kun je beter zeggen. deze keer was het naar de caribien. naar florida en diverse eilanden.

winter

2010-12-24

Het is wit. De sneeuw schittert. Even in mezelf…….. ik loop met sneeuwboots naar het park. De weg is nauwelijks sneeuwvrij. Mijn handen in mijn zakken. Het fototoestel in mijn linkerhand. Voorzichtig dat ik niet uitglij…… het gaat goed. Ik kijk rond of ik mooie plaatjes zie.



Het is al een tijdje winter. Al 2 keer ben ik niet naar beeldhouwen geweest. Ik wil wel, maar de weg werkt niet mee. Ik loop een beetje te denken. Ik hou niet van de winter. Die nare grijze dagen, ik raak daar somber van. Ik wil dat niet. Ik wil licht en lucht. Vrij zijn. In mezelf wil ik wegzakken….. door de sombere dagen is het moeilijk om lichtpuntjes te zien.


Nu is het met de sneeuw veel lichter. Ik geniet. Bewust. De sneeuw doet me goed. Ik loop door de sneeuw. Ik slenter, schop tegen de sneeuw. Daar is het park. Ik kijk al stiekem door de bomen. Het is prachtig. Ik volg de stapjes die anderen er al gezet hebben. Het pad is er niet meer te zien. Ik gok een beetje, het gaat goed. De bomen zijn mooi. Op elk takje ligt wel sneeuw. Het is zo stil…… ik voel het heel intens. Zo wil ik wel blijven lopen. Ik klik en ik klik. Bomen, de vijver, de kinderboerderij. Overal kijk ik even. Er lopen kippen buiten. Nou, lopen… de meeste n staan op 1 poot. Ik denk dat ze dat handig doen. Zo blijft er altijd 1 voetje warm. Ik zie mezelf al op 1 poot staan. Dat is niets voor mij. Op 2 pootjes tuitel ik soms al. De geitjes en de andere dieren staan vast op stal. Het is nog geen kerstfeest. Ze zijn veilig.



Ik loop het park weer uit. Zie moeder met kindjes op de slee. Ook kom ik kennissen tegen. Die vragen of er ergens koek en zopie is. Dat zou wel lekker zijn met dit weer.


Ik loop weer verder. De eendjes die in het water zwemmen denken dat ik wat te eten bij mij heb. Ach, jammer genoeg niets bij mij, dan mijn fototoestel. Dus knip is maar weer. Nou begin ik het koud te krijgen. Terug naar huis dan maar. De foto’s zijn een blijvend stukje herinnering voor mij.

herfst op de borkeld

geluk

nou dat is pech. wat ik net getypt heb is verdwenen. wat dan geluk is?? ik kan nu vooruitkijken. ik ben los en groot. ik luister naar de muziek die ik mooi vind. alles wat naar en slecht ik laat ik op zijn minst naast me, maar nog liever achter me.

ik zit aan de keukentafel op mijn eigen laptopje te typen. niet foutloos, maar zo goed als het kan. queen op de achtergrond , of liever op de voorgrond. hij staat op 25 aan. ik heb vandaag gezwommen met maaike. gebeeldhouwd aan mijn hout. het wordt een meesterwerk, als ik dat kan en mag zeggen van mezelf.