winter

2010-12-24

Het is wit. De sneeuw schittert. Even in mezelf…….. ik loop met sneeuwboots naar het park. De weg is nauwelijks sneeuwvrij. Mijn handen in mijn zakken. Het fototoestel in mijn linkerhand. Voorzichtig dat ik niet uitglij…… het gaat goed. Ik kijk rond of ik mooie plaatjes zie.



Het is al een tijdje winter. Al 2 keer ben ik niet naar beeldhouwen geweest. Ik wil wel, maar de weg werkt niet mee. Ik loop een beetje te denken. Ik hou niet van de winter. Die nare grijze dagen, ik raak daar somber van. Ik wil dat niet. Ik wil licht en lucht. Vrij zijn. In mezelf wil ik wegzakken….. door de sombere dagen is het moeilijk om lichtpuntjes te zien.


Nu is het met de sneeuw veel lichter. Ik geniet. Bewust. De sneeuw doet me goed. Ik loop door de sneeuw. Ik slenter, schop tegen de sneeuw. Daar is het park. Ik kijk al stiekem door de bomen. Het is prachtig. Ik volg de stapjes die anderen er al gezet hebben. Het pad is er niet meer te zien. Ik gok een beetje, het gaat goed. De bomen zijn mooi. Op elk takje ligt wel sneeuw. Het is zo stil…… ik voel het heel intens. Zo wil ik wel blijven lopen. Ik klik en ik klik. Bomen, de vijver, de kinderboerderij. Overal kijk ik even. Er lopen kippen buiten. Nou, lopen… de meeste n staan op 1 poot. Ik denk dat ze dat handig doen. Zo blijft er altijd 1 voetje warm. Ik zie mezelf al op 1 poot staan. Dat is niets voor mij. Op 2 pootjes tuitel ik soms al. De geitjes en de andere dieren staan vast op stal. Het is nog geen kerstfeest. Ze zijn veilig.



Ik loop het park weer uit. Zie moeder met kindjes op de slee. Ook kom ik kennissen tegen. Die vragen of er ergens koek en zopie is. Dat zou wel lekker zijn met dit weer.


Ik loop weer verder. De eendjes die in het water zwemmen denken dat ik wat te eten bij mij heb. Ach, jammer genoeg niets bij mij, dan mijn fototoestel. Dus knip is maar weer. Nou begin ik het koud te krijgen. Terug naar huis dan maar. De foto’s zijn een blijvend stukje herinnering voor mij.

herfst op de borkeld

geluk

nou dat is pech. wat ik net getypt heb is verdwenen. wat dan geluk is?? ik kan nu vooruitkijken. ik ben los en groot. ik luister naar de muziek die ik mooi vind. alles wat naar en slecht ik laat ik op zijn minst naast me, maar nog liever achter me.

ik zit aan de keukentafel op mijn eigen laptopje te typen. niet foutloos, maar zo goed als het kan. queen op de achtergrond , of liever op de voorgrond. hij staat op 25 aan. ik heb vandaag gezwommen met maaike. gebeeldhouwd aan mijn hout. het wordt een meesterwerk, als ik dat kan en mag zeggen van mezelf.

als je van hout houd

als je van hout houd. nu ben ik aan het houwen. met bijtel en klopper, zagen en schaven, ect ect

nog 10 nachtjes

nog 10 nachtjes en mijn dochter gaat trouwen. het laatste nachtje slaapt ze thuis. de spanning gaat nu een beetje oplopen. ik hoop dat het gezonde spanning is. de voorbereidingen zijn uiteindelijk al bijna 1 jaar geleden begonnen.

de zomer is in het water gevallen

wat een nattigheid. dit lijkt niet op het weer voor deze tijd van het jaar.

sarina

israel

ik vind het zo raar dat er een hele pagina gewijd wordt aan leon de winter in de telegraaf. wat hij zegt raakt kant nog wal. elke keer als ik zoiets lees denk ik: wie en welke mensen zijn er in de usa zo belangrijk dat israel elke keer weer beschermd wordt. israel kan niet gek genoeg doen. elke keer opnieuw worden ze als slachtoffer gezien. niet te begrijpen.

dan denk ik soms.......ben ik de enige die het zo ziet?????

als je wint dan heb je vrienden

oftewel dan zijn we trots. trots is een woordje wat tegenwoordig te pas en te onpas gezegd of geroepen of geschreven wordt. o, wat zijn we trots. trots op nederland. trots op fc twente........ nu hoort iedereen erbij. iedereen heeft het altijd al gezegd. en ga maar zo door. nu vind ik het ook wel mooi dat fc twente gewonnen heeft en mijn schoonzoon kan zeggen dat hij tegen de landskampioen gevoetbald heeft vorig jaar. kijk en daar ben IK dan weer trots op.

het geologisch van der lijn reservaat

na de laatste grote ijstijd die half nederland bedekte is er een enorme hoeveelheid stenen uit scandinavie hier achter gebleven. stenen die in die tijd voor de gletser uit geschoven waren. net voor de 2de wereldoorlog is de noordoostpolder droog gemalen. vlak bij het eiland urk dat sinds die tijd geen eiland meer was zijn geologen gaan kijken wat dat voor stenen waren. stenen die afkomstig waren uit het verre noorden. ze benoemen en zo mogelijk de plaats benoemen waar ze oorspronkeleijk vandaan kwamen.

om ze voor iedereen zichtbaar te houden is het van der lijn geologisch reservaat op gericht. zo is nu op een afgesloten terrein net buiten urk een plaats waar je je terug waant in de ijstijd. het is een bijzondere omgeving waar je de stenen zo in het landschap kunt bekijken en wat ook een biologisch een bijzondere plek is. er komen mossen voor die je nergens in nederland weer kunt vinden. het doet een beetje toedra achtig aan.

fotos van de stenen staan hier

rust aan het front.

ik moet meestal in de pen of in dit geval op het toetsenbord klimmen als er ergens op de wereld iets mis is, of als er dingen gebeuren waar ik met mijn petje niet bijkan. en nu?? nu doe ik het zomaar. zonder zwaar wegende reden. of is het omdat wat de laatste week het nieuws beheerste iets was waar ik met mijn pet juist wel bijkan.

ik vind het indrukwekkend wat de natuur teweeg kan brengen. een vulkaanuitbarsting die heel europa op zijn kop zet. eigenlijk vind ik het fantastisch. geweldig dat er iets is waar alle "mannetjes" niets aan kunnen doen.

de mannetjes die denken dat alles maakbaar is. ik denk dat het een teken is dat juist het tegendeel bewijst. wij als mensen zijn afhankelijk van wat de planeet met ons voor heeft. en niet wat mensenwerk is.

de paus onschendbaar?????

de paus is als staatshoofd onschendbaar aldus het vaticaan. zo kan het lijken of de paus het machtigste dat is niet waar. er is er 1 die kan oordelen. die almachtig is. dat is God. daar kunnen veel mensen niet tegen. die denken dat zij machtig zijn. oordelen kunnen en veroordelen. de macht van de kerk dus. die heeft al heel veel kwaad teweeg gebracht.

spiegelbeeld

heel ver weg in mijn achterhoofd klinkt het liedje van willeke alberti. spiegelbeeld, vertel eens even..... en dan houd het op bij mij. ik ben niet gek op mijn spiegelbeeld. dat klopt niet met mijn eigenbeeld. dat eigenbeeld is vroeger een beetje vreemd ingeprent. al zegt mijn dochter dat ingeprent iets anders is, dan wat ik bedoel.

kijk dat beeld is dus een beetje vervrongen. daarom zie ik mezelf nog steeds niet graag. ik ben dus het meest blij met foto's die ik van mezelf maak waar ik een beetje apart opsta. bij voorkeur bol.

boller dan de werkelijkheid. niet zoveel heel erg veel, de werkelijkheid is ook al genoeg.

hoezo hypocriet?

hoezo...... aan de ene kant homo's die niet ter communie mogen. aan de andere kant misbruik van kinderen door katholieke gezagsdragers. daar is een woord voor.

hypocrisie.